W dniu 27 października (br) w szpitalu w Łańcucie zmarł ks. Jan Niemiec, biskup diecezji kamieniecko-podolskiej. Pochodził z Kozłówka gm. Wiśniowa, pow. Strzyżów. Dał się poznać jako gorliwy kapłan i przyjaciel „Solidarności”. Przywołajmy najważniejsze fakty z jego pięknej posługi kapłańskiej.
Życiorys:
Jan Niemiec doktor historii, rektor Wyższego Seminarium Duchownego w Gródku Podolskim w latach 2001–2007, biskup pomocniczy kamieniecki w latach 2006–2020. Urodził się 14 marca 1958 w Rzeszowie. W latach 1977–1981 studiował pedagogikę w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Rzeszowie, uzyskując magisterium. W 1980 był jednym z założycieli Niezależnego Zrzeszenia Studentów na tej uczelni. Od 1980 kolportował prasę i wydawnictwa podziemne. W maju 1981, po zamachu na papieża Jana Pawła II, organizował w Rzeszowie biały marsz przeciwko przemocy. W latach 1981–1982 pracował jako nauczyciel w szkole podstawowej w Kozłówku. W miejscu pracy założył komisję zakładową NSZZ „Solidarność” i jej przewodniczył. Po wprowadzeniu stanu wojennego napisał dwa listy protestacyjne. Jego mieszkanie było dwukrotnie przeszukiwane w celu znalezienia egzemplarzy tych listów. W 1982 za rozwieszanie plakatów solidarnościowych został zatrzymany na 48 godzin i był rozpracowywany przez SB.
W 1982 r. został przyjęty do Wyższego Seminarium Duchownego w Przemyślu. Wyświęcony 24 czerwca 1987 przez bp. Ignacego Tokarczuka. W 1991 ukończył studia w zakresie historii Kościoła na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. W 1998 w Instytucie Historii Nauki PAN uzyskał doktorat z historii. W latach 1987–1989 pracował jako wikariusz w parafii Matki Bożej Królowej Polski w Stalowej Woli. Prowadził duszpasterstwa nauczycieli, ludzi pracy i neokatechumenatu, a także był opiekunem Studium Społecznego (później filii KUL). W sierpniu 1988, podczas strajku w Hucie Stalowa Wola, odprawiał msze święte dla protestujących robotników. W latach 1991–1992 pełnił funkcję administratora parafii Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny w Morawsku. W 1992 wyjechał na Ukrainę, do diecezji kamienieckiej. Do 2003 pracował jako duszpasterz w parafii w Żyszczyńcach, którą zorganizował. Ponadto był prefektem i wykładowcą, a w latach 2001–2007 rektorem Wyższego Seminarium Duchownego w Gródku Podolskim. W latach 1999–2001 prowadził wykłady w Wyższym Seminarium Duchownym Archidiecezji Lwowskiej. Utworzył rocznik naukowy „Studia Catholica Podoliae”, którego redaktorem naczelnym był w latach 2001–2006. W r. 2006 papież Benedykt XVI mianował go biskupem pomocniczym diecezji kamienieckiej. Święcenia biskupie otrzymał 8 grudnia 2006 w katedrze w Kamieńcu Podolskim. Konsekrował go kardynał Marian Jaworski, arcybiskup metropolita lwowski, któremu asystowali arcybiskup Ivan Jurkovič, nuncjusz apostolski na Ukrainie, i Leon Dubrawski, biskup diecezjalny kamieniecki. Jako zawołanie biskupie przyjął słowa „Ecce Agnus Dei” (Oto Baranek Boży). W 2008 został przewodniczącym Komisji ds. Rodziny Konferencji Episkopatu Rzymskokatolickiego Ukrainy. W 2011 przekazał swój rodzinny dom w Kozłówku Fundacji Troska na Rzecz Wszechstronnego Rozwoju Dzieci i Młodzieży. Zmarł 27 października 2020 w szpitalu w Łańcucie, gdzie był hospitalizowany w związku z zakażeniem koronawirusem SARS-CoV-2 i ciężkim przebiegiem choroby. Będzie pochowany w katedrze w Kamieńcu Podolskim.
Odznaczenia, tytuły, wyróżnienia: Postanowieniem prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego z 9 stycznia 2009 został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski. Prezydent RP Andrzej Duda 17 września 2018 odznaczył go Krzyżem Wolności i Solidarności, a w 2019 r. Medalem Stulecia Odzyskanej Niepodległości. Pośmiertnie został odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski. W 2006 nadano mu tytuł honorowego obywatela gminy i miasta Strzyżowa. Otrzymał ponadto medal Zasłużony dla „Solidarności” (2008) i nagrodę „Świadek Historii”, przyznaną przez oddział Instytutu Pamięci Narodowej w Rzeszowie (2015).
TESTAMENT:
Grzegorz Górny (znany katolicki publicysta) po śmierci Ks. bpa Jana Niemca opublikował takie wspomnienie: „Biskup Jan Niemiec zatelefonował do mnie ciężko chory tuż przed zabraniem go do szpitala. Prosił, bym napisał i przekazał ludziom, że cierpienie ma wielki zbawczy sens. Dziś ludzie uciekają przed cierpieniem, tak jakby było to największe zło na świecie, a nie widzą w tym łaski danej przez Boga. Jaką mają pewność, że nie jest to krzyż, o którego niesieniu mówił Chrystus? Biskup Jan bardzo mnie prosił, żebym to wszystko spisał. Pragnął, żeby przeczytało te słowa jak najwięcej katolików w Polsce i na Ukrainie. Po rozmowie przesłał mi jeszcze SMS:
Wchodząc z dziękczynieniem świadomie i dobrowolnie w cierpienie z Miłości, wchodzimy w Obecność Misterium Pana Boga i Świętych. Dziękuję Wam Drogie Dzieci Boże. Błogosławię i pamiętam w modlitwie. Umarł tak, jak żył, jak święty człowiek. Nie wiem, w jakiej intencji ofiarował swoje cierpienia przed śmiercią, ale domyślam się.
