Dobrym zwyczajem w Ropczycach jest to, że odwiedzający cmentarz parafialny, szczególnie w dniu Wszystkich Świętych zapalają znicz na mogile żołnierskiej. Mamy nadzieję, że jest to także okazja do modlitwy za tych, którzy są ofiarami I i II wojny światowej. Jak starsi pamiętają mogiła ta w czasach PRL-u pozbawiona była jakiegokolwiek oznaczenia, oczywiście brakowało tu nawet krzyża. Dopiero po zmianach ustrojowych za pieniądze zebrane przez młodzież z Zespołu Szkół im. ks. dra Jana Zwierza, na zorganizowanej kweście postawiono żelazny krzyż z tablicą. W latach następnych, już ze środków budżetu państwa dodano postument i umieszczono dwie tablice. Pierwsza tablica mówi o ofiarach bombardowania Ropczyc w roku 1939, a druga (mniejsza) poświęcona miała być dwóm bohaterskim kobietom z Checheł, zastrzelonym przez Niemców 19.XI.1943 roku za publiczne odśpiewanie Hymnu Narodowego.
Niestety zagubione zostało nazwisko Ewy Woźny. Jest tylko nazwisko Reginy Jasek. Szkoda, że przy okazji ostatniego remontu tej mogiły, w ramach której wykonano nowe marmurowe ogrodzenie nie uzupełniono tej tablicy, o drugie brakujące nazwisko. Dobrą informacją jest to, że pani dr Grażyna Woźny odnalazła kolejne nazwiska poległych w dniu 7 września 1939 roku żołnierzy. Otóż okazało się, że w księdze zmarłych ropczyckiej Fary zostało odnotowanych 25 ofiar bombardowania: 19 „szeregowych”, „porucznik”, „podporucznik”, „niewiasta”, „mężczyzna-cywilny”, „posterunkowy policji” oraz „sierżant”. Niestety nie zapisano nazwisk poległych, prawdopodobnie ze względu na stopień zniszczenia ciał. Wiele wskazuje, że są to między innymi ofiary zbombardowania plebańskiej stodoły, która znajdowała się w miejscu obecnego „Sanepidu”. To pięknie, że poszerza się nasza wiedza o tych, którzy znajdują się w tej mogile.
St. Wójciak
